Książka składa się z pięciu rozdziałów, w których zostały omówione strony dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego, których autorami są znawcy tematu z rozmaitych polskich i zagranicznych uczelni i ośrodków naukowych. Należy podkreślić, że wszyscy z nich mają w swym dorobku liczne publikacje na ten temat, są więc publikowane materiały efektem głębokich przemyśleń ich Autorów, a nie doraźnymi uwagami pozbawionymi silnych podstaw merytorycznych i doświadczenia badawczego. Redaktorom udało się zebrać doskonały zespół autorski, reprezentatywny dla tematyki podejmowanej w poszczególnych rozdziałów nie tylko od strony czysto naukowej, ale także w kontekście religijnym – mamy tu bowiem zarówno chrześcijan, jak i muzułmanów, co wydajesię wyjątkowo ważne – w ten bowiem sposób uzyskujemy wgląd w problematykę z rozmaitych stron, przynajmniej teoretycznie (ale w wielu przypadkach także i praktycznie) będących przedstawicielem obu stron rzeczonego dialogu.
Z recenzji prof. dr hab. Marka Dziekana.
Od redaktorów /7
Wprowadzenie /13
JAN PAWEŁ II A DIALOG CHRZEŚCIJAŃSKO-MUZUŁMAŃSKI
Eugeniusz Sakowicz, Pedagogiczny wymiar dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego w świetle nauczania Jana Pawła II /29
Dorota Rudnicka-Kassem, „Wojna nie jest rozwiązaniem": dialog międzyreligijny Jana Pawła II jako program pokoju i stabilizacji na Bliskim Wschodzie /47
FETHULLAH GÜLEN A DIALOG CHRZEŚCIJAŃSKO-MUZUŁMAŃSKI
Jill Carroll, Dialog według koncepcji Fethullaha Gülena /63
Arhan Kardaș, Praktyczny wymiar dialogu w nauczaniu Fethullaha Gülena /81
DIALOG CHRZEŚCIJAŃSKO-MUZUŁMAŃSKI W POLSCE
Selim Chazbijewicz, Dialog chrześcijan i muzułmanów w Polsce - jego początki i instytucjonalizacja 95
Musa Czachorowski, Tatarzy-muzułmanie we współczesnej Polsce /111
Magdalena Lewicka, Rada Wspólna Katolików i Muzułmanów jako forum dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego w Polsce /123
DIALOG CHRZEŚCIJAŃSKO-MUZUŁMAŃSKI W WIELKIM KSIĘSTWIE LITEWSKIM
Artur Konopacki, Wzajemne przenikanie się islamu i chrześcijaństwa na przykładzie miejsc modlitw na ziemiach dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego /139
Stanisław Dumin, Problem chrystianizacji Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego w świetle źródeł /149
Czesław Łapicz, Z jakich źródeł muzułmanie Wielkiego Księstwa Litewskiego czerpali wiedzę o religii chrześcijańskiej? /165
DIALOG CHRZEŚCIJAŃSKO-MUZUŁMAŃSKI NA PRZYKŁADZIE SYRII I NIEMIEC
Marta Woźniak, Dajr Mar Musa. Chrześcijańsko-muzułmański dialog na syryjskiej pustyni /189
Monika Ryszewska, Dialog chrześcijańsko-muzułmański w Niemczech /203
DIALOG CHRZEŚCIJAŃSKO-MUZUŁMAŃSKI - TEKSTY
Marcin Grodzki, Tajemnicze litery Koranu odczytane na nowo. Przyczynek do dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego /219
Noty o autorach /235
Łapicz Czesław
jest profesorem Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, kierownikiem Zakładu Komparatystyki Słowiańskiej Instytutu Filologii Słowiańskiej. Jego zainteresowania naukowe dotyczą głównie języków i gwar słowiańskich (zwłaszcza polskich i białoruskich)oraz ich wzajemnych relacji systemowych i historycznych. Jest autorem, współautorem oraz redaktorem kilkudziesięciu prac naukowych. Prowadzi zajęcia dydaktyczne z przedmiotów diachronicznych ze studentami polonistyki oraz kierunków slawistycznych (Język staro-cerkiewno-słowiański. wyd.III poszerzone, Wydawnictwo Naukowe UMK,Toruń 2008 (we współautorstwie z Teresą Friedelówną). Opublikował także około100 artykułów i rozpraw z zakresu komparatystyki słowiańskiej oraz kitabistyki. Prowadzi badania nad piśmiennictwem Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego, zwłaszcza nad kitabami (Kitab Tatarów litewsko-polskich. Paleografia. Grafia. Język. Toruń 1986; Klucz do raju. Księga Tatarów litewsko-polskich z XVIII wieku w przekładzie i opracowaniu Henryka Jankowskiego i Czesława Łapicza, Wydawnictwo Akademickie DIALOG, Warszawa 2000) oraz tefsirami [Najstarszy polski przekład Koranu (tefsir muzułmanów Wielkiego Księstwa Litewskiego z1788roku na tle polskich przekładów świętej Księgi islamu. Studium filologiczno-historyczne) - w ostatniej fazie przygotowawczej]. Interesuje się także teolingwistyką (Chrestomatia teolingwistyczna, pod red. Aleksandra K. Gadomskiego i Czesława Łapicza, Symferopol,2009 r.).
Lewicka Magdalena
arabistka i islamolog, lektor języka arabskiego, tłumacz przysięgły, kierownik Pracowni Języka i Kultury Arabskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika; absolwentka arabistyki i islamistyki na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, zarządzania i administracji w Instytucie Handlowym na Uniwersytecie w Damaszku oraz Szkoły Języka Arabskiego dla Obcokrajowców w Damaszku i Kairze; członek Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego, Polskiego Towarzystwa Religioznawczego oraz Rady Wspólnej Katolików i Muzułmanów. Prowadzi badania naukowe w zakresie islamistyki i arabistyki dotyczące następujących dyscyplin: islam, polityka, historia krajów arabskich, literatura arabska, cywilizacja i kultura świata arabskiego i muzułmańskiego, dialog międzyreligijny. Autorka licznych publikacji naukowych i popularno – naukowych,uczestniczka ogólnopolskich i międzynarodowych konferencji naukowych.Podejmowane tematy badawcze: fundamentalizm muzułmański, proces demokratyzacji Iraku, koncepcja oddawania czci Bogu w islamie, małżeństwo i rodzina w islamie,dialog chrześcijańsko – muzułmański, muzułmańska myśl polityczna. Rozprawa doktorska przygotowana pod kierunkiem prof. dr hab. M. M. Dziekana Świat islamu, Europa i reformy w dziele Aqwam al-masālik fī ma’rifat aÉwāl al-mamālik Hayr ad-Dīnaat-Tènus†ego (1825-1889) ukaże się drukiem w 2011 roku.
