Ponad stan. Motywy transgresyjne w twórczości Jordana Jowkowa

WSTĘP /9
Rozdział I
HOMO TRANSGRESSIVUS /37
Rozdział II
WOJENNY BALET /63
Rozdział III
WYBRANI DLA TWÓRCZOŚCI /103
Widzenie ślepego mędrca /104
Dar utracony /116
Kiedy słudzy są panami /134
Rozdział IV
PIĘKNE GRZESZNICE /163
Jak Bóg daje piękno, to daje i biedę /180
Anty-Madonna /191
Rozdział V
WESELE W CZAS DŻUMY /203
Rozdział VI
HOMO MELANCHOLICUS /231
Rozdział VII
ŚMIERĆ STRASZNIE WŁASNA /257
W tyranii wzroku /274
Dziewczyna bez paszportu /286
SŁOWO KOŃCOWE /301
Bibliografia /305
SUMMARY /321
Inde ks osobo wy / 325

Jest w naturze i trwa w człowieku ruch, który zawsze przekracza granice i daje się zredukować tylko częściowo. Nie sposób jednoznacznie określić, czym jest ten ruch. Z definicji jest on tym, czego nic nigdy nie określi, ale wyczuwalnie pozostajemy w jego władzy"1. Nieskończenie skomplikowana, właściwa człowiekowi wewnętrzna ruchliwość jest sposobem artykulacji ludzkiego życia. Zawsze powoduje człowiekiem dążność do „wykraczania z brzegów". Jesteśmy ludźmi, mówi Roman Ingarden, gdyż wychodzimy poza nasze biologiczne uwarunkowania, żyjemy w pewnym sensie „ponad stan". Dzięki temu, że człowiek kreuje rzeczywistość i nadaje jej wartości dobra, prawdy i piękna, odkrywa właściwy wymiar swego człowieczeństwa. Pośredniczy pomiędzy tym, co jest „przyrodą" a tym, co człowiek „w przybliżeniu, jakby w odblasku może przeczuwać w ujawnionych i ucieleśnionych przez siebie wartościach"2. Stojąc na granicy obu światów, w żadnym z nich nie jest naprawdę zadomowiony.

Żejmo Bożena