Tekstologia i edytorstwo dzieł literackich

KONRAD GÓRSKI do końca był wierny przekonaniu, że tekstologia i edytorstwo to rodzaj misji naukowej i jednocześnie sztuki. Sztukmistrzowi, podobnie jak edytorowi, są potrzebne właściwe narzędzia, technika, ale i wiedza oraz wyobraźnia. Praca nad tekstem, raczej niewdzięczna, pracochłonna i mało efektowna, daje ponadto poczucie bliskiego obcowania z duchem artysty. Każdy, kto pochylał się nad rękopisem ulubionego poety czy pisarza, rozumie, na czym ów tajemny związek polega. I choćby z tego powodu warto ponownie zagłębić się w lekturę dzieła Konrada Górskiego, który uczy z pasją, jak przez tekst poznawać idee i myśli autora; jako Mistrz i nauczyciel namawia innych do twórczej kontynuacji sztuki edytorskiej, choćbyśmy ze swoim nauczycielem w wielu kwestiach już się nie zgadzali. Sztuka edytorska dziś to nadal powołanie i misja, ale towarzyszy jej „uczucie bez wzajemności”. Jest całkowicie bezinteresowna. Dlatego prawdziwa.

Sztuka edytorska – uczucie bez wzajemności/ VII

Nota edytorska/ XXIII

Przedmowa/ 1

Rozdział 1. Zadania tekstologii i pojęcie tekstu/ 5

Rozdział 2. Najważniejsze źródła błędów tekstu/ 21

Rozdział 3. Zgodność z zamiarem twórczym autora/ 27

Rozdział 4. Nauki pomocnicze tekstologii/ 47

Rozdział 5. Podstawowe wypadki pracy tekstologicznej/ 51

Rozdział 6. Wypadek pierwszy: jeden druk autentyczny/ 57

Rozdział 7. Wypadek drugi: kilka druków autentycznych/ 83

Rozdział 8. Wypadek trzeci i czwarty: autografy lub kopie skontrolowane przez autora/ 117

Rozdział 9. Wypadek piąty i szósty: kopie nieskontrolowane przez autora/151

Rozdział 10. Wypadek siódmy: tekst skażony przez kontaminację/ 165

Rozdział 11. Dochodzenie autorstwa/ 175

Rozdział 12. Edytorstwo naukowe i jego rozwój w Polsce/ 209

Rozdział 13. Kształtowanie wydań różnego typu/ 229

Rozdział 14. Komentarz/ 297

Uzupełnienie/ 313

Bibliografia/ 315

Indeks osób i utworów/ 321

Indeks rzeczowy/ 329