Literatura staropolska czytana współczesną humanistyką. Przymiarki metodologiczne

Tytuł i podtytuł przynoszą elementarna informacje o zawartości książki: zostały w niej raczej skojarzone niż połączone wybrane teksty literatury staropolskiej z niektórymi problemami (np. oralność) i metodami współczesnej humanistyki (dekonstrukcja, krytyka feministyczna). Poszczególne rozdziały unaoczniają, że można mówić o dwojakiej perspektywie: 

- literatura staropolska okazuje się na tyle nie-staropolska, że może stać się przedmiotem dziś nie-tradycyjnych badań, tzn. jako przedmiot wiedzy literaturoznawczej jest otwarta ku nawet tak dalekiej przyszłości, jak humanistyka przełomu XX i XXI wieku, 

- współczesna humanistyka zachowuje swe poznawcze walory także w kontekście literatury staropolskiej, tj. nie jest zamknięta na dzieła powstałe również przed kilkoma wiekami. 

Rękopiśmienna poezja wizualna Greków a „druk, przestrzeń i zamknięcie" / 21

Bitwa i polowanie - porównania, perswazja i „antropologia": Anonima zwanego Gallem Kronika polska / 32

Iluzja prawdy historycznej: kronikarze o chwale grunwaldzkiego zwycięstwa (Jan Długosz - Marcin i Joachim Bielscy - Maciej Stryjkowski) / 50

Declamatio jako retoryczna proto-dekonstrukcja piętnastowiecznej pochwały kobiet:

Henryk Korneliusz Agryppa, O ślachetności a zacności płci niewieściej / 75

Proto-dekonstruowanie epodu Beatus ille qui procul negotiis: Horacy, poeci ziemiańscy i „Horacy chrześcijański" / 106

Poetyckie przesłanki demitologizacji „dogmatów" mitologii ziemiańskiej: Ogród Wacława Potockiego / 129

Powrót do oralności: Psalmodia polska jako zapis pamięci sarmackiego narodu wybranego / 183
Notka bibliograficzna / 197