Bioklimat Arktyki Norweskiej i jego zmienność w okresie 1971-2000

UWAGA! DRUK NA ZLECENIE! Realizacja druku wyłącznie po wcześniejszym opłaceniu zamówienia (ok. 14 dni)

 

Głównym celem niniejszej pracy jest zbadanie i ustalenie prawidłowości rzą­dzących oddziaływaniem czynników atmosferycznych na organizm człowieka oraz poznanie zróżnicowania przestrzennego bioklimatu w Arktyce Norweskiej. Naj­ważniejszymi jej zadaniami badawczymi były:

• określenie zmienności podstawowych elementów meteorologicznych (promieniowania słonecznego, usłonecznienia, zachmurzenia, temperatury powietrza, wilgotności względnej, opadów atmosferycznych, ciśnienia atmosferycznego i prędkości wiatru) w Arktyce Norweskiej;
• określenie zmienności wybranych zespołowych wskaźników biometeorologicznych (niedosytu fizjologicznego, wielkości ochładzającej powietrza, ochładzaj­ącej siły wiatru, temperatury ochładzania wiatrem, temperatury odczuwalnej, przewidywanej izolacyjności odzieży i dopuszczalnego czasu przebywania) w Arktyce Norweskiej;
• określenie zmienności elementów meteorologicznych i wskaźników biometeorologicznych w Arktyce Norweskiej w okresie 1971-2000;
• przedstawienie rozkładu przestrzennego zróżnicowania zmian wskaźników biometeorologicznych;
• ustalenie wpływu cyrkulacji atmosferycznej na przebieg wskaźników biometeorologicznych; do charakterystyki cyrkulacji atmosferycznej wykorzystano katalog typów cyrkulacji T. Niedźwiedzia (2002a) dla Spitsbergenu oraz różne wskaźniki cyrkulacji (np. Niedźwiedź 2001), w tym Oscylację Północnoatlan­tycką (NAO) i Oscylację Arktyczną (AG);
• wykonanie typologii pogody dla Arktyki Norweskiej według propozycji K. Błażejczyka (1979), zmodyfikowanej dla celów niniejszej pracy przez autora.

 

Dr Andrzej Araźny - absolwent geografii ze specjalnością klimatologia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W latach 1998-2001 pracował w Instytucie Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN w Toruniu. Od 2001 r. jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Zakładzie Klimatologii Instytutu Geografii UMK w Toruniu. Prowadził badania na Spitsbergenie (Arktyka) podczas kilku Toruńskich Wypraw Polarnych na Kaffiøyrę oraz dwóch całorocznych Wypraw Instytutu Geofizyki PAN do Hornsundu (1999/2000 - zastępca kierownika i 2007/2008 - kierownik). W obszarach arktycznych spędził łącznie ponad 35 miesięcy. Jego główne zainteresowania naukowe dotyczą zmienności bioklimatu oraz zróżnicowania topoklimatycznego obszarów polarnych. Jest autorem ponad 50 publikacji.


Araźny Andrzej