Kawaleria przeciwników i sojuszników Wojska Polskiego w latach 1918-1921

Ze wstępu
Autorzy podjęli się trudu opisu stanu organizacyjnego, etapów rozwoju i wartości bojowej: kawalerii Ukraińskiej Armii Halickiej, dalej - największej strategicznej formacji jazdy Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej, a mianowicie I Armii Konnej Siemiona Budionnego, następnie kawalerii Republiki Litewskiej, wreszcie konnicy kozackiej i ukraińskiej walczącej po polskiej stronie w decydujących miesiącach wojny polsko-bolszewickiej w roku 1920.

Prezentowane w niniejszym tomie studia są efektem żmudnej kwerendy archiwalnej prowadzonej w latach 1998-2001 w archiwach rosyjskich, ukraińskich, litewskich oraz polskich w ramach realizacji finansowanego przez KBN projektu zatytułowanego "Jazda przeciwników Wojska Polskiego w okresie walk o granice Drugiej Rzeczypospolitej w latach 1918-1921". Uzyskane w ten sposób informacje uzupełnione zostały o ustalenia obszernej literatury przedmiotu. W rezultacie w wielu przypadkach obraz stanu organizacyjnego kawalerii naszych przeciwników i sojuszników z lat 1918-1921 znacznie różni się od tego, co w tej kwestii pisano do tej pory zarówno w historiografii polskiej, jak i obcej lub też w istotny sposób poszerza i uzupełnia naszą dotychczasową wiedzę na ten temat.

Autorzy mają nadzieję, iż wyniki ich badań przyczynią się do wzbogacenia dorobku polskiej historiografii zajmującej się okresem walk o niepodległość i granice w latach 1918-1921, a także przybliżą moment powstania pełniejszej i rzetelniejszej oceny przebiegu oraz ostatecznych efektów walk toczonych wówczas przez bronie główne Wojska Polskiego z najważniejszymi przeciwnikami Rzeczypospolitej Polskiej. Dodatkowo zaś uściślą wiele opinii oraz uzupełnią w znacznym stopniu naszą wiedzę na temat udziału w tych wydarzeniach ówczesnych sojuszników Wojska Polskiego.

Spis treści
ALEKSANDER SMOLIŃSKI - Wstęp
ALEKSANDER SMOLIŃSKI - Zarys organizacji I Armii Konnej Siemiona Budionnego (1919-1923)
WALDEMAR REZMER - Kawaleria litewska 1918-1921
MACIEJ KROTOFIL - Kawaleria Ukraińskiej Armii Halickiej 1918-1920
ZBIGNIEW KARPUS - Oddziały kozackie formowane w Polsce (czerwiec-listopad 1920 r.) i ich udział w wojnie polsko-sowieckiej
Wykaz skrótów
Indeks osobowy
Indeks geograficzny

Smoliński Aleksander

(ur. w 1964 r.) jest pracownikiem Zakładu Historii Wojskowej Instytutu Historii i Archiwistyki Wydziału Nauk Historycznych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Główną dziedziną jego zainteresowań badawczych jest historia wojskowa, zwłaszcza dzieje broni konnych Wojska Polskiego oraz Armii Czerwonej, a także innych armii europejskich. Od wielu lat zajmuje się również problematyką „broni i barwy" żołnierza polskiego, tradycjami Wojska Polskiego oraz pozostałościami dziedzictwa kulturowego dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, znajdującymi się obecnie poza granicami Polski, głównie na terenie współczesnej Ukrainy. Jest autorem 200 publikacji dotyczących tych zagadnień, w tym czterech monografii, oraz redaktorem i współredaktorem dwóch opracowań zbiorowych. Dwukrotnie był stypendystą Fundacji Lanckorońskich oraz realizował program badawczy w ramach badań prowadzonych przez Komitet Badań Naukowych.