Mickiewicz wśród krytyków. Studia o przemianach i formach romantycznej krytyki w Polsce

Poeta w roli krytyka literackiego znajduje się w sytuacji osobliwej. Współuczestniczy w krytycznoliterackich sporach na nieco innych prawach niż - powiedzmy - zawodowy publicysta. Jeśli posiada pisarski autorytet, wówczas jego wypowiedzi zazwyczaj spotykają się z żywym odbiorem, wywołują dyskusję, trudno przejść wobec nich obojętnie; gdy nie jest pisarzem znanym powszechnie lub przynajmniej cenionym w określonych kręgach środowiska literackiego - może narazić się na zarzut "miłości własnej". W tej książce Mickiewicz występuje w podwójnej roli: jako krytyk oraz jako poeta broniący się przed atakami innych krytyków. Zawarte tu studia ukazują również przemiany krytycznoliterackich strategii w okresie romantyzmu. Co rusz do głosu dochodzą też inni krytycy i poeci uwikłani w estetycznoliteracki dyskurs epoki: Mochnacki, Słowacki, Ropelewski, Krasiński. Przy tym kolejność prezentowanych studiów nie jest przypadkowa. Układają się one w zarys procesu rozwoju krytyki romantycznej w Polsce.

 

Mirosław Strzyżewski - absolwent polonistyki UMK, w roku 1986 uzyskałtytuł honorowy primus inter pares toruńskiej Uczelni, adiunkt wInstytucie Literatury Polskiej UMK; stypendysta Ministerstwa OświatyRządu Austriackiego, paryskiego Funduszu Kultury Niezależnej i Fundacjiim. S. Lama; zajmuje się historią literatury okresu romantyzmu,tekstologią i edytorstwem dzieł literackich oraz krytyką literacką.Artykuły naukowe drukował m.in. w "Przeglądzie Humanistycznym","Pamiętniku Literackim", "Zeszytach Naukowych UMK" i w wydawnictwachzbiorowych; autor książek: Działalność krytycznoliteracka MaurycegoMochnackiego (Toruń 1994, nagroda Fundacji im. Marty i KonradaGórskich), Michał Podczaszyński - zapomniany romantyk (Toruń 1999),Rozprawy literackie Maurycego Mochnackiego (praca edytorska w serii"Biblioteka Narodowa", Wrocław 2000).
Strzyżewski Mirosław