Litewskie Lotnictwo Wojskowe 1919-1940

Spis treści

Zarys dziejów litewskich sił zbrojnych 1919-1940 (Charakterystyka geograficzno-wojskowa międzywojennej Litwy *Rys dziejów litewskich sił zbrojnych od 1921 r. *Litewskie siły zbojne w latach 1921-1938 *Litewskie siły zbrojne w 1939 r. *Litewskie siły zbrojne od października 1939 r. do października 1940 r.)
Formacja lotnicza (aviacijas dalis) 30.I.1919-31.VIII.1920
Korpus lotniczy (aviacijas korpusas) 1-21.IX.1920
Flota powietrzna (oro laivynas) 22.IX.1920-28.VI.1921
Lotnictwo wojskowe (karo aviacijas) 1921-1933
Lata rozbudowy i modernizacji lotnictwa 1934-1939
Likwidacja litewskiego lotnictwa wojskowego 1939-1940

Rezmer Waldemar
Waldemar Rezmer (ur. 1949) - polski historyk specjalizujący się w historii najnowszej i historii wojskowej. Stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskał w 1993 r. na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Tematem jego rozprawy habilitacyjnej była Operacyjna służba sztabów Wojska Polskiego w 1939 roku (organizacja, zasady funkcjonowania, przygotowanie do wojny). W 2000 r. otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. W latach 2002-2008 pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Historycznych UMK, od 1994 r. kieruje Zakładem Historii Wojskowej w Instytucie Historii i Archiwistyki. Współpracuje z historykami rosyjskimi, ukraińskimi, białoruskimi, łotewskimi, rumuńskimi, niemieckimi, słowackimi i litewskimi. Jest członkiem polsko-rosyjskiego zespołu, który przygotował do druku tomy dokumentów: Krasnoarmiejcy w polskom plenu 1919-1920 gg. Sbornik dokumientow i matieriałow (Moskwa 2004); Polscy jeńcy wojenni w niewoli sowieckiej w latach 1919-1922. Materiały archiwalne (Warszawa 2009); Zwycięzcy za drutami. Jeńcy polscy w niewoli (1919-1922). Dokumenty i materiały (Toruń 1995). Kierował kilkoma projektami badawczymi, m.in. dotyczącymi mniejszości narodowych w Wojsku Polskim (Mniejszości narodowe i wyznaniowe w Siłach Zbrojnych Drugiej Rzeczypospolitej 1918-1939, Toruń 2001) i wojska litewskiego w latach 1918-1940 (Litewskie lotnictwo wojskowe 1919-1940, Toruń 1999). Dnia 30 kwietnia 2009 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie. Jego dorobek naukowy to ponad dwieście publikacji, wśród nich 18 książek. Są to dwie monografie na temat Wojska Polskiego II RP i kampanii 1939 r., m.in. Armia Poznań 1939 (Warszawa 1992), pięć książek dotyczących historii wojskowej Polski i powszechnej oraz dziejów militarnych Pomorza (współautor Bitwy na Pomorzu. Szkice z dziejów militarnych Pomorza Nadwiślańskiego (1109-1945), Gdańsk 1992), sześć tomów różnych studiów, rozpraw i materiałów oraz kilka tomów źródeł. Autor wielu artykułów, polemik, recenzji, biogramów, nekrologów publikowanych w kraju i za granicą, które dotyczą najnowszej historii wojskowej Polski, krajów bałtyckich, Niemiec, Rosji, Ukrainy, Białorusi, Rumunii, w tym także szeroko pojętej problematyki lotniczej i wojennomorskiej. Autor kilkudziesięciu artykułów popularnonaukowych.