Rozwój denudacji antropogenicznej w środkowej części Polski północnej

Rozprawa dotyczy bardzo aktualnego w geomorfologii i paleogeografii holocenu tematu, dotychczas jeszcze słabo poznanego, a związanego z rolą rolniczego wykorzystania stoków na obszarze rzeźby młodoglacjalnej w przyspieszaniu denudacyjnych procesów naturalnych oraz w przemieszczaniu gleby w dół stoku przez maszyny i urządzenia rolnicze (denudacja agrotechniczna).

Spis treści
Cel i zakres pracy
Zarys dotychczasowego stanu wiedzy
Ideogram pojęcia denudacja antropogeniczna
Metody badań
Ogólna charakterystyka wybranych elementów współczesnego środowiska geograficznego obszaru badań (Rzeźba terenu *Klimat *Hydrografia)
Denudacyjne przeobrażenie stoków w okresie przed rolniczą działalnością człowieka
Fazy wzmożonej denudacji antropogenicznej na badanym obszarze
Formy i osady związane z denudacją antropogeniczną w obrebie wybranych obszarów (Okolice Biskupina *Kujawski Okręg Eksploatacji Surowców Węglanowych *Obszar Nadgoplański *Wysoczyzna morenowa w okolicy Torunia *Okolice Cichoradza *Okolice Służewa)
Rodzaje form rzeźby terenu oraz osadów korelatnych związanych z denudacją antropogeniczną (Pokrywy stokowe *Terasy rolne *Śródpolne skarpy degradacyjne i wysokie miedze *Wyrównane oraz kopalne formy antropogenicznej rzeźby stokowej)
Przebieg i natężenie denudacji antropogenicznej w okresie gospodarki rolnej człowieka
Przestrzenne zróżnicowanie skutków denudacji antropogenicznej na danym obszarze

Sinkiewicz Mieczysław