Wśród szyfrów transcendencji. Szkice o sacrum chrześcijańskim w literaturze polskiej XX wieku

Refleksja nad obecnością sacrum w literaturze na trwałe zadomowiła się w polskim literaturoznawstwie1. To za mało powiedziane! W ostatnich latach, jako swego rodzaju efekt odrabiania zaległości wymuszanych przez sytuację polityczną, w nauce o literaturze króluje swoista moda na badania sakrologiczno-literackie. Niczego w tej materii nie trzeba zaczynać ab ovo. Przeciwnie, czas już, aby spojrzeć na problematykę „sacrum w literaturze" jako na obszar zadań dokonanych, wyrastających z określonych stanowisk metodologicznych.
Celem poniższych rozważań jest przemyślenie głównych - moim zdaniem - propozycji w zakresie badań sakrologiczno-literackich występujących w polskim literaturoznawstwie współczesnym oraz wskazanie pytań i problemów, które wyraźnie w obszarze tych badań nie pojawiają się. Uwagi te można również potraktować jako wstęp do refleksji nad obecnością sacrum (zwłaszcza chrześcijańskiego) w li­teraturze XX wieku.

Spis treści

I
Literatura wobec sacrum. Wątpliwości i propozycje
II
Młodopolskie transformacje postaci Chrystusa
Symbolika pasyjna w twórczości Jana Kasprowicza
„Małe, nikczemne stworzenie". O satanistycznej symbolice nicości
III
Błądzenie człowieka w Bogu i Boga w człowieku. Tajemnica
Wcielenia według Krzysztofa Kamila Baczyńskiego
Aluzje biblijne i symbolika religijna w poezji Tadeusza Różewicza
Świadek odbóstwionej wyobraźni. Sacrum chrześcijańskie w poezji Zbigniewa Herberta
Wobec (nieobecności) Boga. Sytuacja podmiotu w polskiej poezji religijnej lat ostatnich
Indeks nazwisk

Gutowski Wojciech