Marzena Żylińska

Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie się przyjazne mózgowi

Wysyłamy w ciągu 5 dni roboczych
Przekierowanie do ibuk.pl
ISBN:
978-83-231-3092-5
Rok wydania:
2013
Liczba stron:
315
Nr wydania:
pierwsze
Typ okładki:
miękka
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika

40,00 zł

miękka

Marzena Żylińska

Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie się przyjazne mózgowi

Kategoria produktu:

Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie przyjazne mózgowi to książka, w której zostały zebrane wnioski płynące z neuronauk. Dzięki postępowi tych nauk możemy dziś zweryfikować stosowane w domach, w przedszkolach i szkołach metody nauczania. Neurobiolodzy obalają wiele wygodnych dla rodziców i nauczycieli mitów i pokazują, jak wiele zależy od nas dorosłych. To my, tworząc określone środowisko, decydujemy o tym, czym będą zajmować się dzieci. Ich aktywność znajduje odzwierciedlenie w strukturze sieci neuronalnej, można nawet powiedzieć, że rzeźbi ich mózgi. Dlatego z wnioskami płynącymi z neuronauk powinni zapoznać się zarówno rodzice, nauczyciele, jak i studenci kierunków pedagogicznych, a także wszyscy, którzy chcą się dowiedzieć, jak lepiej wykorzystać potencjał dzieci. Jeśli szkoła ma być źródłem prawdy o świecie, sama nie może ignorować wiedzy o tym, jak przebiegają procesy uczenia się. 

Rozmowy z autorką:

na antenie Radia Tok FM

http://bi.gazeta.pl/im/4/14805/m14805864.mp3

http://bi.gazeta.pl/im/4/14970/m14970174.mp3

w Programie III Polskiego Radia

http://www.polskieradio.pl/9/396/Artykul/1025497,Szkola-toksyczny-zwiazek-od-malego-Jak-nie-zabijac-ciekawosci

Wstęp / 9

I. Neurobiologiczne podstawy procesu uczenia się / 13
1. Dlaczego neurodydaktyka? / 13
2. Jak działa mózg – fakty i liczby / 26
3. O głębokości przetwarzania informacji, czyli o tym, dlaczego ściągi są lepsze od zeszytów ćwiczeń / 38
4. Egoistyczny mózg, czyli o tym, dlaczego znaczenie ma tak duże znaczenie / 50
5. Czy nauka może być przyjemna? / 58
6. Neuroplastyczność / 70
7. Nauka wymaga aktywności, czyli o tym, dlaczego nikomu nie można przekazać wiedzy / 85
8. Reguły w szkole i w życiu / 92
9. Uczenie się jawne i utajone / 99
10. Rola neuroprzekaźników w procesie uczenia się / 105

II. Fascynujące neurony lustrzane / 118
1. Co mogą neurony lustrzane? / 118
2. Mózg jako organ społeczny / 124
3. Odzwierciedlanie, współbrzmienie i dostrajanie / 132
4. Dlaczego tak trudno ukształtować dziecko na własną modłę lub zmusić je do nauki / 139
5. Wpływ relacji międzyludzkich na efektywność nauczania, czyli o skutkach braku empatii / 143
6. Neurony lustrzane a zabawa / 149
7. Rozwijanie neuronów lustrzanych na przykładzie wiersza Juliana Tuwima Spóźniony słowik / 160

III. Cyfrowi tubylcy i cyfrowi imigranci / 166
1. Czy Marc Prensky miał rację? / 166
2. Cyfrowi tubylcy, czyli o tym, co jest dla nas łatwe, a co trudne / 169
3. Telewizja, komputery i internet a struktura mózgu / 174
4. Nowe technologie a ADHD / 182
5. Multitasking / 185
6. Cyfrowi tubylcy, imigranci i abnegaci a kompetencja medialna / 191
7. Nowe technologie a kształcenie nauczycieli / 196
8. Szkoła w erze Wikipedii / 203
9. Mózg wobec nowych technologii: rachunek zysków i strat / 213
10. Jak uczą się mózgi cyfrowych tubylców i jakie płyną z tego wnioski / 220

IV. Szkoła przyjazna mózgowi, czyli poszukiwanie alternatywy dla edukacji transmisyjnej / 227
1. Fundamenty obecnego systemu edukacyjnego / 227
2. Dlaczego uczniowie nudzą się w szkole / 238
3. Ciekawość poznawcza umiera w szkole / 243
4. Dydaktyka konstruktywistyczna / 253
5. Czy przedszkola i szkoły wyrównują różnice między uczniami? / 259
6. System testocentryczny, czyli jak urosnąć od mierzenia / 265
7. Mózg zawsze pyta, dlaczego ma się czegoś uczyć / 274
8. Cele edukacji / 277

Podsumowanie / 282
Bibliografia / 294
Słownik terminów / 304
  • Janusz Dargiewicz

    najbardziej szczere i wszechstronne recenzje kilkudziesięciu czytelników znaleźć można na w komentarzach stronie http://osswiata.pl/zylinska/2013/08/13/neurodydaktyka-nauczanie-i-uczenie-sie-przyjazne-mozgowi/#comments. polecem! Ciekawa lektura!
  • dr Julian Piotr Sawiński

    Neurodydaktyka wskazuje przyszłość edukacji. Pisze się o niej prawie od 10 lat. Dziś wiemy o niej znacznie więcej. Właśnie pojawiła się ciekawa książka dr Marzeny Żylińskiej pt. „Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie się przyjazne mózgowi” (Toruń 2013), która wielostronnie prezentuje założenia tej nowej dydaktyki przyjaznej ludzkiemu mózgowi. Warto poznać!
    Zob. więcej: http://www.cen.edu.pl/cen_serwis/?id=18&id2=34
  • Agata Białachowska

    Zamiast kolejnej dyskusji na temat darmowego podręcznika dla pierwszoklasistów gorąco polecam książkę Marzeny Żylińskiej – naszej felietonistki i specjalistki od metodyki i neuropedagogiki. (...) Książkę czyta się szybko i z rozdziału na rozdział o neurodydaktyce chce się wiedzieć jeszcze więcej. Napisana jest przyjemnym językiem i mimo że wyjaśnia wiele naukowych zagadnień, z pewnością zrozumie ją nie tylko nauczyciel biologii czy przyrody. (...)
    Fragment recenzji opublikowanej w magazynie "Sygnał" (marzec 2014)
  • Aneta Zawadzka

    (...) Skoro wyznacznik obecnej rzeczywistości stanowi zmiana, jak twierdzi Zygmunt Bauman, a nasz umysł jest w stanie całe życie wytwarzać nowe połączenia neuronalne, to nie bójmy się wyjść poza schemat i poznawać nieznane do tej pory warianty, postuluje autorka. Bo tak jak lekarz nie przepisuje ciągle tych samych pigułek, gdy nie widzi poprawy, tak Marzena Żylińska skutecznie namawia nas do zmiany perspektywy i efektywniejszego wykorzystywania możliwości własnego mózgu, którego neuroprzekaźniki nie reagują na dźwięk szkolnego dzwonka i nie uczą się w przedziałach 45-minutowych. Niech motto jej książki stanie się przesłaniem dla wszystkich zaangażowanych w proces uczenia: „tym, którzy wierzą, że możliwa jest szkoła, w której uczniowie zachowują chęć do nauki – dla ich serc pokrzepienia (…) oraz tym, którzy w to nie wierzą – aby uwierzyli”.

    Fragment recenzji opublikowanej w miesięczniku "Forum Akademickie" (1/2014)
  • Zellma Anna

    „Neurodydaktyka jako kategoria badawcza w polskiej pedagogice ma krótką historię. Jest terminem stosunkowo nowym. Została rozpowszechniona przez dr Marzenę Żylińską, która w książce pt. Neurodydaktyka. Nauczanie i uczenie się przyjazne mózgowi opisuje neurobiologiczne podstawy procesu uczenia się i próbuje wykorzystać […] badania z neurobiologii do potwierdzenia własnych tez na temat podstaw skutecznej edukacji. Autorka, potępiając tradycyjny system nauczania, odwołuje się do wiedzy o mózgu. Na podstawie badań prowadzonych przez niemieckich, amerykańskich i angielskich naukowców próbuje dowieść, że wszystko dzieje się w mózgu, którego niewłaściwe lub nieumiejętne wykorzystanie uniemożliwia optymalne wykorzystanie indywidualnego potencjału uczniów. Podobne argumenty przytacza M. Żylińska, tłumacząc porażki edukacyjne w szkole”.
    Fragment artykułu recenzyjnego w miesięczniku "Katecheta" (10/2015)
Napisz recenzję

Napisz własną recenzję

Captcha
  • Marzena Żylińska

    zajmuje się metodyką i neuropedagogiką. W 2006 roku uzyskała doktorat na UAM w Poznaniu z dziedziny dydaktyki języków obcych. Pracuje jako wykładowca w Nauczycielskim Kolegium Języków Obcych w Toruniu oraz w Dolnośląskiej Szkole Wyższej we Wrocławiu. W licznych publikacjach i na seminariach propaguje twórcze wykorzystanie nowych technologii w nauczaniu. Współorganizowała europejski projekt „Zmieniająca się szkoła”. Jest autorką materiałów dydaktycznych wykorzystujących wnioski płynące z badań nad mózgiem i książki „Postkomunikatywna dydaktyka języków obcych w dobie technologii informacyjnych” (Warszawa 2007). Prowadzi blog „Neurodydaktyka, czyli neurony w szkolnej ławce”.

Newsletter

Jeśli są Państwo zainteresowani otrzymywaniem aktualnych informacji z Wydawnictwa Naukowego UMK, prosimy o zapisanie się do listy odbiorców naszego newslettera.

Dodano do koszyka:

Lorem ipsum